Horizonte Valiente
Horizonte valiente
Hai ciudaes que se visiten, y otres que se viven.
Y a Xixón nun vienes a mirar, vienes a sentir.
A dexar que la ciudá te traviese, que la mar te fale,
que la so vitalidá se te pegue a la piel.
Un llugar onde la modernidá nun se finxe, vívese siendo unu mesmu.
Falando asturianu, o non, ensin impostures, col arguyu de quien sabe
d’ónde vien, cola naturalidá de quien sabe quién ye.
Una ciudá enllena de cultura, de sal y de vientu.
Contemporánea, coleutiva, plural, que llate al ritmu de la so xente,
que mezcla, acueye y comparte, siempres abierta al horizonte.
Forxada nel esfuerciu obreru, en El Natahoyo, en El Llano,
nos talleres del puertu y la memoria d’El Musel. Y proyeutada
hacia’l futuru n’azul, n’enerxía, en conocimientu y en talentu.
Una ciudá fecha de mar, d’aceru y de vida.
De paseos pela playa de San Llorienzo y pel horizonte sobre l’Atalaya.
De los cafés nel paséu de Begoña, de compartir nos chigres,
del verde qu’abraza Deva, Granda o Cenero,
y del alma marinera de Cimavilla.
Una ciudá grandona y disfrutona.
Una ciudá viva que se tresforma,
siempres mirando hacia alantre, siempres dispuesta a avanzar,
y que dexa una buelga de mar y de verdá.
Xixón
HORIZONTE VALIENTE