Horizonte Valiente

Horizonte valiente

 

Hai ciudaes que se visiten, y otres que se viven.

Y a Xixón nun vienes a mirar, vienes a sentir.

A dexar que la ciudá te traviese, que la mar te fale,

que la so vitalidá se te pegue a la piel.

Un llugar onde la modernidá nun se finxe, vívese siendo unu mesmu.

Falando asturianu, o non, ensin impostures, col arguyu de quien sabe

d’ónde vien, cola naturalidá de quien sabe quién ye.

Una ciudá enllena de cultura, de sal y de vientu.

Contemporánea, coleutiva, plural, que llate al ritmu de la so xente,

que mezcla, acueye y comparte, siempres abierta al horizonte.

Forxada nel esfuerciu obreru, en El Natahoyo, en El Llano,

nos talleres del puertu y la memoria d’El Musel. Y proyeutada

hacia’l futuru n’azul, n’enerxía, en conocimientu y en talentu.

Una ciudá fecha de mar, d’aceru y de vida.

De paseos pela playa de San Llorienzo y pel horizonte sobre l’Atalaya.

De los cafés nel paséu de Begoña, de compartir nos chigres,

del verde qu’abraza Deva, Granda o Cenero,

y del alma marinera de Cimavilla.

Una ciudá grandona y disfrutona.

Una ciudá viva que se tresforma,

siempres mirando hacia alantre, siempres dispuesta a avanzar,

y que dexa una buelga de mar y de verdá.

Xixón

HORIZONTE VALIENTE